Στα κρίσιμα βήματα για την ενίσχυση της ταυτότητας, της ποιότητας και της ανταγωνιστικότητας του ελληνικού βαμβακιού αναφέρεται στη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Ύπαιθρος Χώρα» και στην Αφροδίτη Χρυσοχόου, ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βαμβακοπαραγωγών Ημαθίας «Ο Αλέξανδρος», Στέφανος Νταούκας.
Διαβάστε αναλυτικά:
Πώς μπορεί το ελληνικό βαμβάκι να αποκτήσει ισχυρή ταυτότητα και να φτάνει στον καταναλωτή ως επώνυμο προϊόν;
Για να έχει σημασία για την αγορά και για τους χρήστες, το ελληνικό βαμβάκι θα πρέπει πρωτίστως να είναι τυποποιημένο, συγχρόνως να παράγεται σε μετρήσιμες ποσότητες για την αγορά. Συνοπτικά, θα έλεγα ότι για να αποκτήσει πιο ισχυρή θέση στις αγορές και μια ταυτότητα, θα πρέπει να είναι ποιοτικό, τυποποιημένο, πιστοποιημένο και τέλος να έχει ένα περιβαλλοντικό αποτύπωμα με ιχνηλασιμότητα.
Το ελληνικό βαμβάκι έχει καλά ποιοτικά χαρακτηριστικά που αφορούν το micronaire, το μήκος και την αντοχή της ίνας, εκείνο που είναι ελλειμματικό για το ελληνικό βαμβάκι είναι το χαμηλό κυτίο χρώματος, που οφείλεται στην κακή διαχείριση του προϊόντος.
Τι δράσεις και συνεργασίες χρειάζονται μεταξύ συνεταιρισμών, εκκοκκιστηρίων και πολιτείας;
Για να παραχθεί ένα προϊόν πιστοποιημένο με ταυτότητα και ιχνηλασιμότητα, χρειάζεται ένα σχέδιο οργάνωσης και συνεργασίας μεταξύ όλων των μελών της αλυσίδας αξίας. Οι παραγωγοί θα πρέπει να είναι ενταγμένοι σε συλλογικά σχήματα παραγωγής, για να παραχθεί ένα τέτοιο προϊόν σε μετρήσιμες ποσότητες για την αγορά.
Η πολιτεία θα πρέπει να έχει ένα εφαρμόσιμο εθνικό σχέδιο υποστήριξης με κίνητρα, που θα ικανοποιήσει όλα τα μέλη της αλυσίδας. Το ελληνικό βαμβάκι ακολουθεί το ευρωπαϊκό σύστημα πιστοποίησης EUCOTTON και το διεθνές σύστημα Better Cotton Initiative (BCI). Αυτά όμως απαιτούν καλύτερη οργάνωση και καλύτερη προώθηση για να παράγουν μια υπεραξία, η οποία πρέπει να κατανεμηθεί σε όλα τα μέλη με διαφάνεια και με δίκαιο τρόπο, έτσι ώστε να λειτουργούν όλα τα μέλη μαζί για τον ίδιο σκοπό.
Μπορούν οι παραγωγοί να υιοθετήσουν πρακτικές που βελτιώνουν την ποιότητα και την ανταγωνιστικότητα του βαμβακιού;
Για να υιοθετήσουν οι παραγωγοί πρακτικές, που βελτιώνουν την ποιότητα και να ακολουθήσουν συστήματα πιστοποίησης και ιχνηλασιμότητας, που αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα, πρέπει να υπάρχει οικονομικό κίνητρο. Οι παραγωγοί πρέπει να νιώθουν ότι είναι ενεργά μέλη στην αλυσίδα και να συμμετέχουν στις αποφάσεις και να υπάρχουν σχέσεις εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών.
Βέβαια για να γίνουν όλα αυτά πρέπει οι παραγωγοί να έχουν την κατάλληλη εκπαίδευση, ώστε να εφαρμόσουν τα απαιτούμενα μέτρα. Αυτό που λείπει σήμερα είναι η γνώση, η συνεργασία και οι σχέσεις εμπιστοσύνης, οι οποίες πρέπει να ξεκινήσουν από τον πυρήνα της παραγωγής μέχρι το τελικό προϊόν, το οποίο μπορεί να είναι το εκκοκκισμένο βαμβάκι, το νήμα ή ακόμα το ρούχο ή άλλο τελικό προϊόν που φτάνει στους χρήστες.
Ποιο είναι πιο κρίσιμο: η προώθηση, η τυποποίηση, η πιστοποίηση ή ένα ισχυρό brand για το βαμβάκι;
Η ποιότητα-τυποποίηση και το σύστημα πιστοποίησης και ιχνηλασιμότητας είναι τα απαιτούμενα για τη δημιουργία ενός ισχυρού brand. Όλα αυτά όλα μαζί θα συμβάλουν στην καλύτερη τοποθέτηση του ελληνικού βαμβακιού στη διεθνή αγορά. Το θέμα είναι να εφαρμοστούν όλα τα μέτρα αυτά με το καλύτερο τρόπο, για να παράγεται ένα προϊόν με σταθερότητα και αξιοπιστία, για να αποκτήσει ένα ισχυρό όνομα στις αγορές όπως π.χ. αυτού της Αυστραλίας.
Η πιο σημαντική ενέργεια για τη στήριξη της βιωσιμότητας του ελληνικού είναι η υιοθέτηση των συλλογικών σχημάτων (οργανώσεις παραγωγών και συνεταιρισμοί), για να μπορέσουμε να γεμίσουμε το κόστος παραγωγής, που είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.
Μέσω των συλλογικών σχημάτων μπορεί να παραχθεί ένα τυποποιημένο προϊόν σε μετρήσιμες ποσότητες, επίσης, θα γίνει πιο ευέλικτη και καλύτερη η εκπαίδευση, συγχρόνως θα εφαρμοστούν πιο εύκολα όλα τα απαιτούμενα μέτρα για εφαρμογή συστημάτων πιστοποίησης, ιχνηλασιμότητας.