Ανθεκτική, αλλά εκτεθειμένη σε ένα εξαιρετικά ασταθές οικονομικό, γεωπολιτικό και κλιματικό περιβάλλον, εμφανίζεται η ευρωπαϊκή γεωργία. Οι βραχυπρόθεσμες προοπτικές των αγροτικών αγορών παραμένουν συνολικά θετικές, παρά τις εμπορικές εντάσεις, τις ζωονόσους, τις ακραίες καιρικές συνθήκες και τις διαταραχές στις διεθνείς αλυσίδες εφοδιασμού.
Η μεγαλύτερη απειλή για τον αγροτικό κόσμο προέρχεται από την αύξηση του κόστους παραγωγής. Οι υψηλές τιμές της ενέργειας και των λιπασμάτων συμπιέζουν τα περιθώρια κέρδους, καθιστώντας δυσκολότερη την έγκαιρη προμήθεια βασικών εισροών. Οι τιμές των αζωτούχων λιπασμάτων κατέγραψαν άνοδο έως και 72% σε σύγκριση με προηγούμενα επίπεδα αναφοράς, ενώ, παρά τη μερική αποκλιμάκωση, η αγορά εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από έντονη αβεβαιότητα.
Στις αροτραίες καλλιέργειες, η παραγωγή σιτηρών προβλέπεται στους 273,7 εκατ. τόνους, μειωμένη κατά 5,6%, αλλά κοντά στον μέσο όρο της πενταετίας. Αντίθετα, η παραγωγή ελαιούχων σπόρων αναμένεται να αυξηθεί κατά 3,1%, κυρίως λόγω της επέκτασης των εκτάσεων και των καλύτερων αποδόσεων στον ηλίανθο. Ισχυρότερη υποχώρηση καταγράφεται στη ζάχαρη, καθώς η μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων και το αυξημένο κόστος περιορίζουν την παραγωγή.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ελλάδα παρουσιάζει η αγορά ελαιολάδου. Η ελληνική παραγωγή εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 18%, ενώ συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση αναμένεται να διαμορφωθεί λίγο κάτω από τους 2,1 εκατ. τόνους. Η πτώση των τιμών ενισχύει την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών, οι οποίες προβλέπεται να αυξηθούν κατά 6%. Την ίδια στιγμή, οι εισαγωγές εκτιμάται ότι θα ενισχυθούν κατά 24%, με την Τυνησία να αποτελεί τον σημαντικότερο προμηθευτή.
Στην κτηνοτροφία, η παραγωγή γάλακτος αναμένεται να ενισχυθεί κατά 1,6%, κυρίως χάρη στις αυξημένες αποδόσεις ανά ζώο. Ωστόσο, το κόστος ενέργειας, μεταφορών, ζωοτροφών και συσκευασίας εξακολουθεί να ασκεί πίεση στις εκμεταλλεύσεις. Παράλληλα, η παραγωγή βόειου, πρόβειου και αιγείου κρέατος υποχωρεί, καθώς το ζωικό κεφάλαιο συρρικνώνεται και οι ασθένειες δημιουργούν πρόσθετες δυσκολίες.
Η ευρωπαϊκή γεωργία εξακολουθεί να παράγει και να τροφοδοτεί την αγορά, όμως η ανθεκτικότητά της δεν είναι ανεξάντλητη. Η προστασία του αγροτικού εισοδήματος και η μείωση της εξάρτησης από ακριβές εισροές αποτελούν πλέον βασικές προϋποθέσεις για τη διατήρηση της επισιτιστικής ασφάλειας.